Denver... here we are!

Ja hoor, het is gelukt! Na een lange vlucht en een binnenlandse vlucht zijn we in Denver. 

Het vertrek van Schiphol verliep redelijk vlotjes. Al was het voor ons wel even kijken en zoeken, want in 18 jaar tijd is er best veel veranderd. Gelukkig hadden we thuis al online ingecheckt, dus dat stukje konden we overslaan. 2 gezellige plekjes naast elkaar. Eén bij het raampje en bij het gangpad. En genoeg beenruimte. Dus we konden lekker afwisselen.

 Nederland

En een crew die grotendeels uit bijna alleen Amerikaanse mannen bestond. Ons gangpad werd verzorgd door Victor en Michael, die wij zelf al snel Vikkie en Mikkie hadden gedoopt. We werden echt super verzorgd, niets dan lof voor Delta Airlines. Heerlijke warme American cookies en laffe vliegtuig maaltijden genuttigd. Gezellig samen een filmpje gestart, 'the Mustang'. Daarna 3 keer een film gestart en net zo hard weer gestopt, omdat het niks was. En Tink zou Tink niet zijn, als ze uiteindelijk een film ondekt met een kerstig sfeertje, 'You've got mail'... Waarop Jan dus maar koos voor een of andere 'Mission Impossible'-zoveel. 

Met de wind in de rug kwamen we lekker optijd aan in Minneapolis. Kat in het bakkie, dachten we. We hadden immers maar 2 uur voor de overstap. Maar de rij voor de douane leek toch nog even roet in het eten te gooien. Wat een drukte en wat weinig loketten waar we door konden. Na 3 kwartier in de rij te hebben gestaan en nog niet op de helft van de rij te zijn, kregen we het toch een beetje benauwd. Maar gelukkig kwam er ineens een ploeg aan zetten en waren er 6 loketten open. Uiteindelijk nog even door de scan. Koffers op de band, jassen uit en zelfs de schoenen moesten uit. Hup... ik er door en klaar... Jan de scan in... ja hoor... natuurlijk... die had weer wat vergeten uit zijn zakken te halen en moest dus van top tot teen gefouilleerd worden. Pfff, kostte ook weer tijd... Eindelijk konden we door. Flink de pas er in en gelukkig op tijd voor de binnenlandse vlucht. Natuurlijk met een kleinere airbus. Als haringen in een tonnetje. Gelukkig konden we na wat geschuif toch naast elkaar zitten. Amerikanen zijn best aardig...😁 Vliegen is niet mijn hobby en zo'n airbus is voor mij helemaal afzien. Ik was echt luchtziek... zo misselijk als een kat! De oordoppen deden gelukkig wel hun werk. Gelukkig duurde de rit nog geen 2 uur en konden we daar weer snel uit. 

 Denver

Snel met een taxi maar het hotel. Een mooie ruime kamer. Met een heerlijk bed. Dat er heel aanlokkelijk uitzag om gelijk in te duiken. Maar toch maar eerst even opfrissen en naar Dickey's barbecue pit om nog even wat te eten...

 Inmiddels zijn we 22 uur op, dus we gaan ons mandje maar eens opzoeken. We zijn best moe na zo'n lange dag... Morgen weer een nieuwe dag... Dan gaan we pas echt van start...